Afet Yönetiminde Toplumsal Cinsiyete Duyarlı Minimum Standartlar Çevrimiçi Toplantımızı Gerçekleştirdik

“Afet Yönetiminde Toplumsal Cinsiyete Duyarlı Minimum Standartlar” başlıklı çevrim içi toplantımızı 16 Ekim 2026 tarihinde gerçekleştirdik.

Avrupa Birliği tarafından finanse edilen CEİDizler Projesi kapsamında düzenlenen toplantının moderatörlüğünü Sunay Demircan üstlenirken, Bengin İnanç konuşmacı olarak yer aldı.

Sivil toplum örgütleri, yerel yönetimler, akademi ve farklı alanlardan katılımcıların bir araya geldiği toplantıda; “Afet Yönetimi: Belediyeler için Toplumsal Cinsiyete Duyarlı Minimum Standartlar ve Planlama Rehberi”ni tanıttık. Sunay Demircan, rehberin hazırlık sürecini ve izlenen yöntemi aktardı. Yerel yönetimlerin ve sivil toplum örgütlerinin görüş, öneri ve deneyimlerinden yararlanılarak geliştirilen rehberin, afet yönetiminde toplumsal cinsiyet eşitliğini somut uygulamalara dönüştürme amacını ele aldık.

Bengin İnanç, afet öncesinde hazırlık ve risk azaltma, afet anında müdahale ve koordinasyon, afet sonrasında ise iyileşme ve toparlanma süreçlerini kapsayan 19 minimum standardı paylaştı. Afet yönetiminin bu üç aşamasını birlikte değerlendirerek, eşitlikçi bir yaklaşımın yalnızca müdahale anında değil, hazırlıktan toparlanmaya kadar tüm süreçlerde benimsenmesi gerektiği üzerinde durduk.

Afet öncesi hazırlıkta, cinsiyet, yaş ve engelliliğe göre ayrıştırılmış verilerin önemini konuştuk. Farklı grupların ihtiyaçlarının planlamada görünür kılınması üzerinde durduk. Kadınların ve farklı toplumsal grupların karar alma süreçlerine katılımını değerlendirdik. Erişilebilir erken uyarı sistemlerinin ve güvenli toplanma alanlarının önemini ele aldık.

Afet anında herkese aynı yardımın ulaştırılmasının tek başına eşitlik anlamına gelmediğine dikkat çektik. Yardımların farklılaşan ihtiyaçlara göre düzenlenmesi gerektiğini vurguladık. Bilgilendirme, sağlık, bakım ve şiddetten korunma hizmetlerinin erişilebilirliğini konuştuk. Yardım dağıtımında güvenlik ve mahremiyetin gözetilmesini, geri bildirim mekanizmalarının işletilmesini ele aldık.

Afet sonrası iyileşmenin yalnızca fiziksel yeniden inşayla sınırlı olmadığını vurguladık. Güvenli barınma, bakım hizmetleri, psikososyal destek ve geçim kaynaklarının yeniden kurulmasını birlikte değerlendirdik. Hizmetlerin kimlere ulaştığının düzenli olarak izlenmesi üzerinde durduk. Karşılanamayan ihtiyaçların ve bunun nedenlerinin belirlenmesinin önemine dikkat çektik.

Sunumdaki örnekler üzerinden, bir afet planının varlığının herkes için eşit sonuçları güvence altına almadığını değerlendirdik. Minimum standartların sunduğu izleme çerçevesini ele aldık. Bu çerçevenin, mevcut afet planlarını toplumsal cinsiyet eşitliği açısından değerlendirme ve güçlendirmedeki rolünü konuştuk.

Deneyimlerini, üretimlerini ve değerlendirmelerini paylaşarak toplantımıza katkı sunan konuşmacılarımıza ve tüm katılımcılarımıza teşekkür ederiz.